Με Μπουτάρη η Κεντροαριστερά θα ήταν στο 20% – Και τι μου είπε ο Όλιβερ Στόουν…

Ένα από τα πολλά μηνύματα των εκλογών ήταν και τα προβλήματα που τέθηκαν σε σχέση με τις ηγεσίες των κομμάτων,. Είναι γνωστό πως χωρίς 30 something Τσίπρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έφτανε ποτέ στο 27%. Ακόμα πιο φανερό είναι πως χωρίς τον «άκαυτο» Θεοδωράκη, το Ποτάμι δεν θα έπιανε το 6,5% και ακόμα πιο σαφές είναι ότι το ΠΑΣΟΚ έχει

εδώ και πάρα πολύ καιρό θέμα ηγεσίας.

Από τον Πέτρο Κωστόπουλο

Μπορεί να σώθηκε από τον ξαφνικό θάνατο του 4,5-5% αλλά το να χάσεις και το 33% της δύναμής σου, ε, μάλλον είναι βαριά ήττα. Έβλεπα το βράδυ των αποτελεσμάτων αρκετούς ΠΑΣΟΚους να το ψιλοεννοούν, όπως η Καϊλή, ίσως και ο Ανδρουλάκης, παρ΄ότι δεν ήθελαν να έρθουν σε ρήξη τέτοιο βράδυ με τον Βενιζέλο,όταν το κόμμα έπεσε από την Ακρόπολη, στάθηκε όρθιο και βρήκε και πορτοφόλι... Ο οποίος Βενιζέλος βέβαια αν τύχαινε να είναι υπαρχηγός θα είχε βγει με τα γουρλωμένα μάτια που όλοι θυμούνται με τρόμο εκείνο το βράδυ στο Ζάππειο, το 2007, και θα πετούσε αλλαγή ηγεσίας. Τρόμος στον δρόμο με τις λεύκες. Όχι από τον Φρέντι Κρούγκερ, αλλά από μπουλντόζα.

Όσοι μιλάνε για νέα αρχηγία φαντάζονται ένα μοντέλο αλά ιταλικά. Ένα νέο, άφθαρτο και όσο γίνεται μοντέρνο παληκάρι, ή κοπέλα. Αυτό θα ήταν και το σωστό. Ο Ματέο στα 37 του έχει συγκροτήσει το μεγαλύτερο κεντροαριστερό ρεύμα που έγινε την τελευταία 30ετία στην Ιταλία, άσε που τον γουστάρει και όλη η Ευρώπη. Αυτός είναι σαν σταρ του ποδοσφαίρου, όχι ο Τσίπρας που παλιομοδίζει και μας είπε ότι αισθάνθηκε έτσι στην Μπολόνια. Ο νεαρός γραμματέας του Βενιζέλου, ο Ανδρουλάκης που προανέφερα, δεν έχει το προφίλ αυτό, όσο και αν τον προωθεί ο αρχηγός. Όσο ανέπαφος φαίνεται ο Ρέντσι και μοντέρνος σε σχέση με τα παραδοσιακά κόμματα της Ιταλίας, τόσο ο νεαρός γραμματέας του ΠΑΣΟΚ δείχνει σαν ευθύγραμμη συνέχεια του παλαιού ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ όλοι το αγάπησαν και όλοι το μίσησαν. Σύμφωνα με τις μετρήσεις 65% των ζωντανών (σκέψου και των πεθαμένων, παλιότερες γενιές) Ελλήνων, έχουν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα όλοι ντρέπονται να πουν ότι ήταν ΠΑΣΟΚ και ο καθένας κατηγορεί τους άλλους για πρώην ΠΑΣΟΚους. Και προ 25ετίας να ήσουν στο ΠΑΣΟΚ, τότε που τον γούσταραν όλοι, ο κάθε πικραμένος σου την λέει. Άρα προς το παρόν η λύση μπορεί να έρθει εξωΠΑΣΟΚικά. Εξωγήινα. Για μένα η καλύτερη περίπτωση ανθρώπου, νέου (στην πραγματικότητα), επιτυχημένου και στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, μορφωμένου, μη λαϊκιστή και κοσμοπολίτη και αριστερού ταυτόχρονα, είναι πάρα πολύ απλά ο Γιάννης Μπουτάρης. Α, ξέχασα και αδιάβλητος επί 70 συναπτά έτη.

Μην μου πείτε ότι είναι μεγάλος σε ηλικία, ότι έχω μυωπία και βλέπω λάθος στην τηλεόραση. Θα με απογοητεύσετε. Ο Γιάννης είναι πραγματικά νέος και μοντέρνος με την έννοια των ιδεών, τρόπου ζωής και της συμπεριφοράς. Ο Μπουτάρης θα μπορούσε να συνενώσει όλες τις τάσεις εύκολα που με την ευρεία έννοια εννοούμε κεντροαριστερά. Θα μπορούσε να φέρει νέους ψηφοφόρους που δεν γούσταραν τα υπαρκτά σχήματα, αλλά και να αδειάσει λίγο την δεξαμενή του ΣΥΡΙΖΑ. Τον τσάκισε στον πρώτο γύρο τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ στην Θεσσαλονίκη. Ο υποψήφιος του Τσίπρα, ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, με το ζόρι πέρασε το 10%.

Θα έφερνε νέες ιδέες, νέο στυλ, θα έβγαζε από το βλέμμα τη λιγούρα για θώκους και πολιτικά αξιώματα. Είναι χορτάτος και θέλει να προσφέρει. Το κάνει στην Θεσσαλονίκη. Τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί για την επανεκκίνηση. Και έχει κάνει λάθη που τα έχει αναγνωρίσει δημόσια αλλά και έχει δημιουργήσει με τον αδερφό του μία πάρα πολύ καλή εταιρεία.

Δεν είναι φίλος μου, για να μην παρεξηγηθούμε. Τον έχω δει τρεις-τέσσερις φορές και σε αυτές μιλούσαμε κυρίως για αρκούδες και κρασιά. Είχε σταματήσει να πίνει από τότε και εγώ δεν πίνω πολύ. Τον ξέρω όμως και ξέρω ότι με πολύ ζόρι θα τον έψηνε κάποιος να αναλάβει αυτό το έργο. Δύσκολα τον βλέπω να ξεκολλάει από την Σαλονίκη και δεν ξέρω αν η γυναίκα με την οποία είναι ερωτευμένος με νεανικό τρόπο θα τον άφηνε. Επίσης δεν πιστεύω ότι ο Βενιζέλος έχει αρχίσει να μαλακώνει στην μανία του για την αρχηγεία. Δεν ξέρω πώς τα έχει καταφέρει, αλλά όλος ο κόσμος πιστεύει ότι είναι τρελαμένος με την εξουσία. Ίσως φταίει το μάτι του. Κάποτε τον επισκέφτηκα με τον Όλιβερ Στόουν, όταν ήταν υπουργός Πολιτισμού για να του ζητήσει ο Όλιβερ να γυριστεί ο Μέγας Αλέξανδρος στην Ελλάδα. Όταν φύγαμε μου λέει ο Στόουν «αν δεν ήταν τόσο χοντρός, θα τον έβαζα να παίξει τον Μέγα Αλέξανδρο. Τα μάτια του δείχνουν ότι η πείνα του για εξουσία θα έφτανε μέχρι την Κίνα. Φλόγες βγάζουν».

Αν πραγματικά όμως ο Βενιζέλος, ο Θεοδωράκης, ο Κουβέλης και ο Λοβέρδος πιστεύουν σε αυτά που λένε για τον Μπουτάρη, θα έπρεπε όλοι μαζί να τον σπρώξουν να αναλάβει την ηγεσία μίας τέτοιας προσπάθειας αυτήν την περίοδο. Με ορατό χρόνο θητείας. Δύο με τρία χρόνια. Και να ψάξει αυτός τον επόμενο Έλληνα Ρέντσι, μέσα από ανοικτές διαδικασίες και όχι κομματικούς σωλήνες που συνήθως γεννάνε τέρατα.

Το σενάριο αυτό το συζητούσα προχθές με έναν φίλο μου διευθυντή μεγάλης εφημερίδας και ξαφνικά είδα ότι ήμαστε δύο οι τρελοί. Λέγε, λέγε, σε παρέες, δεν είδα ούτε έναν που να βρίσκει αυτήν την ιδέα τόσο UFO, ούτε ότι τα μανιτάρια τα έφαγα με κριθαράκι προχθές ήταν μεξικάνικα με περίεργες παρενέργειες. Ακόμα και δεξιοί, λογικό το βρίσκουν.

Τώρα εγώ μία ιδέα είπα... Μαλακία είναι; Με τόσες που ακούω κάθε μέρα στην τηλεόραση δεν αισθάνομαι και ανασφαλής...

Φωτογραφία: Eurokinissi